İçe Kapanış

         Derdim, yeter, sakin ol, dinlen biraz artık;

         Akşam olsa diyordun; işte oldu akşam,

         Siyah örtülere sardı şehri karanlık;

         Kimine huzur iner gökten, kimine gam.

         Bırak, şehrin iğrenç kalabalığı gitsin,

         Yesin kamçısını hazzın sefil cümbüşte

         Toplasın acı meyvesini nedametin

         Sen gel, derdim, ver elini bana, gel şöyle.

         Bak göğün balkonlarından geçmiş seneler

         Eski zaman esvaplariyle eğilmişler;

         Hüzün yükseliyor, güler yüzle, sulardan.

        

         Seyret bir kemerde yorgun ölen güneşi

         Ve uzun bir kefen gibi doğuyu saran

         Geceyi dinle, yürüyen tatlı geceyi.

         Charles Baudelaire

         Çeviren: Sabahattin EYÜBOĞLU
         İçe Kapanış kitabından, sayfa: 14 - 15

İçe Kapanış

         İçe Kapanış

         Charles Baudelaire

         Ataç Kitabevi

          Baudelaire’in kurduğu şiir üzerinde en gerçek yargıyı gene Baudelaire’in şiirleri veriyor. Les fleurs du Mal yayınlandıktan sonra, geçen yüzden fazla yılın alıp götürmelerinin uzağında kalan bu kitap, o nesilden-nesile, dilden-dile etkisini, havasını, canlılığını sürdüren şiirlerle zaman aşımına uğramaz niteliğinden bir şey kaybetmiyor.

         Bu kitaptaki şiirleri çevirenlerin Sabahattin Eyüboğlu, Suut Kemal Yetkin, Cahit Sıtkı Tarancı, Orhan Veli, Sabri Esat, Ahmet Muhib, Sait Maden, Sabahattin Teoman, Can Yücel, Ferid Edgü olması şiirlerin dilimizdeki değeri hakkında bir fikir vermiyor mu?

         (Arka kapaktan)

         İçinde otuza yakın şiir bulunan bu küçük kitabın aslında başı çok kalabalık. Baudelaire sever misiniz bilemiyorum ama çoğu şairimizi hatta yazarımızı derinden etkileyen bu şairi ben es geçemiyorum doğrusu. Çoğu bildiğim, daha önce okuduğum şiirlerdi. Yeniden okumak iyi geldi doğrusu.

         Diğer postlarımda sevdiğim birkaç parçayı da paylaşacağım.